Vereniging tot Kerkelijk Recreatiewerk in het Lauwersmeergebied

In Memoriam

KLAZINA (INA) IJSINGA-KONING
geboren: 8 juni 1961
overleden: 8 mei 2020

Dit jaar staat de Witte Tent er niet. Vanwege de huidige omstandigheden. Tegelijk is het net of alles stil staat nu Ina van ons is heengegaan. Velen van u kennen de Witte Tent en daardoor ook Ina. Ina was secretaresse in het bestuur. Met de overige leden van het bestuur en de vrijwilligers ontving en verblijdde zij elke zomer duizenden mensen met het Evangelie. Ina woonde in Zoutkamp, met haar man Ludolf. Zij hebben 3 kinderen en 3 kleinkinderen. Ook Ina’s moeder leeft nog. In kleine kring namen wij afscheid van Ina op 12 mei in de Nieuwe Kerk te Zoutkamp. Langs de weg naar de begraafplaats stonden honderden vrienden, collega’s, dorpsgenoten van Ina, in stilte, eerbiedig, en ontroerd. Alles rondom Ina’s afscheid was tot in detail voorbereid door haarzelf. Diepgelovig en blijmoedig was Ina in ons midden. Drie maanden voor haar sterven ontving zij de ziekenzalving. Het wonder is niet uitgebleven. Drie maanden lang was er elke dag innerlijke rust, vreugde en dankbaarheid in het huis van Ludolf en Ina. De dienst begon met het gedicht ‘Zaadmaand’ waarin vooral de laatste woorden belangrijk voor Ina waren: ‘Zal ik zoo prachtig wezen, als God mij plukken zal?’ Ina overleed op haar trouwdag, terwijl de trouwtekst uit Exodus 33:15 al bedoeld was om in haar afscheidsdienst te lezen. Niemand is onmisbaar, zeggen we dan. Maar sommige mensen kunnen we toch eigenlijk heel moeilijk missen. Ina stond nog zo midden in óns leven. Heel praktisch was zij aanwezig, behulpzaam en deskundig, positief en blij, enthousiast en vol met ideeën, rondom de Witte Tent zowel als in haar eigen kerkelijke gemeente, maar ook in vrijwilligerswerk buiten de kerk. Het was Ina’s wens om haar geloof uit te dragen in haar ziekzijn, maar ook bij haar afscheid. Ze heeft zelf getuigd van haar geloof in deze laatste maanden van ziekzijn, via de app, Facebook, en ondanks alle beperkende maatregelen van deze tijd en de beperking van haar ziekte, kon zij dus nog steeds geven en Gods liefde verkondigen. Wij danken Ina als bestuur, vrijwilligers, en bezoekers van de Witte Tent voor wat zij ons gegeven heeft. Toekomst zal er zijn. De Witte Tent zal er eens weer staan. En Ina leeft verder in Jezus’ liefde. 

Troost en zegen wensen en bidden wij haar man Ludolf, de kinderen en kleinkinderen, Ina’s moeder, en de familie toe, maar ook u die dit leest. Verdriet, dieptepunten, heeft Ina ook gekend. Maar strijd, verdriet, pijn werden nooit het laatste in Ina’s leven. Ze ging er aan voorbij, kón er aan voorbij gaan. God leidde haar er steeds weer doorheen. Geloof dat Ina leeft en straalt, boven ons en om ons heen, waar God woont, met allen die ons zijn voorgegaan, en ook op ons daar wacht. Ga niet verder in dit leven en door deze woestijn, tenzij God met u meegaat (Exodus 33:15), in dit leven en door de dood heen naar het eeuwige leven.

Dank je wel, Ina, voor wat je ons gaf en zult blijven geven.

Namens het bestuur van de VKRW, ds. Herman F. de Vries

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest